Próg rentowności księgowej . Podstawowy model.
a)
Definicja. Równowaga (łaciński aequilibrĭum, składa się z „aequus”, co
oznacza „równy”, a „libra”, „równowaga”) jest stanem, w którym dwie
przeciwstawne siły kompensują się i znoszą wzajemnie. Równowaga to stan ciała,
gdy przeciwdziała się sumie wszystkich sił i momentów, które w nim działają.
Równowaga jest równoznaczna z przeciwwagą, kompensacją lub stabilnością.
Rozszerzając, równowaga jest harmonią między różnymi rzeczami
lub między częściami całości. Postawy takie jak spokój, umiar, rozsądek, zdrowy
rozsądek i opanowanie, na przykład, są uważane za oznakę równowagi, jak również
relację równowagi ze zdrowiem psychicznym osoby.
W finansach Balance Point to pojęcie, które odnosi się do
poziomu sprzedaży, w którym pokryte są koszty stałe i zmienne. Oznacza to, że
firma w punkcie równowagi ma korzyść równą zero (nie zarabia ani nie traci
pieniędzy) i pokrywa wszystkie swoje koszty. Zwiększając sprzedaż, będziesz w
stanie umieścić się powyżej progu rentowności i uzyskać dodatnią korzyść. Z
drugiej strony spadek sprzedaży z progu rentowności spowoduje straty. Punkt
równowagi wskazuje punkt aktywności (wielkość sprzedaży), w którym całkowite
przychody są równe całkowitym kosztom, to znaczy, gdy nie ma zysku lub straty.
W ekonomii punkt równowagi pokazuje równość między popytem a
podażą towaru lub usługi; gdzie nabywcy lub konsumenci znajdują na rynku ilość,
której potrzebują, i to właśnie producenci wprowadzają na rynek z ceną wspólną
dla obu.
b)
Obliczanie punktu równowagi. W tym celu budujemy prosty, statyczny model
za pomocą algebry. Kroki, które należy wykonać:
- Określ koszty stałe i zmienne. Zapisy księgowe i
inżynieryjne (obszar produkcyjny) pozwalają na określenie kosztów, bez żadnych
trudności lub dwuznaczności.
- Koszty zmienne są bezpośrednio związane z wielkością
produkcji (wyższa produkcja, większa kwota kosztów zmiennych)
- Stałe koszty są niezależne od poziomu produkcji; są one
stałe w odpowiednim zakresie produkcji.
Model
punktu równowagi uzyskuje się z równości:
Całkowity dochód = koszty całkowite.
W odpowiedniej sekcji produkcji, krótkoterminowej, cena jest
stała dla każdej ilości sprzedawanej w tej sekcji, dlatego:
Całkowity dochód = IT = Cena x Ilość = P x P (1)
W kosztach, wcześniej zdefiniowanych jednostkowym koszcie
zmiennym i kosztach stałych, całkowity koszt jest wyrażony jako:
Koszt całkowity = całkowity koszt zmienny + koszty stałe = CVT
+ CFT
W odpowiedniej sekcji zakłada się, że jednostkowy koszt
zmienny jest stały, dlatego całkowity koszt zmienny jest logiczny:
CVT = Koszt zmienny jednostki x Ilość = CVu x Q
Następnie: CT = Cvu x Q + CFT (2)
W równowadze masz:
IT = CT, czyli: f (P, Q) = g (Cvu, Q, CFT)
Całkowity dochód = koszty całkowite Użyteczność lub korzyść
= 0
P x Q = Cvu x Q + CFT
Czyszczenie Q, otrzymujemy równowagę
Q * = CFT / (P - Cvu) = CFT / Marża składki (3)
c)
Przykład: Oblicz punkt równowagi podając następujące dane: Cvu = 12
um, P = 24 um, CFT = 3600 um. Pokaż wykres
Q * =
3,600 / (24-12) = 3,600 / 12 = 300 jednostek
Czy to wszystko? Podejmowanie decyzji na podstawie progu
rentowności nie wydaje się skomplikowane. Konieczne jest spojrzenie poza wzór.
Aby przeczytać cały dokument, aktywuj poniższy link.
